სსიპ ფერდინანდ თავაძის მეტალურგიისა და მასალათმცოდნეობის ინსტიტუტი ღრმა მწუხარებით იუწყება, რომ 94 წლის ასაკში გარდაიცვალა  უხუცესი   ღვაწლმოსილი მეცნიერი-მეტალურგი, ტექნ.მეცნ.აკად.დოქტორი, ვახტანგ მგელაძე.

ვახტანგ მგელაძემ 1955 წელს საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის  მეტალურგიის ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ მუშაობა დაიწყო  რუსთავის მეტალურგიული კომბინატის ახლად აშენებულ ბრძმედის საამქროში. ორწლიანი საინჟინრო გამოცდილებით ზურგგამაგრებული მოვიდა იგი მეტალურგიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში და პროფ. მიხეილ კეკელიძის ხელმძღვანელობით გაიწაფა ფეროშენადნობების წარმოების ტექნოლოგიაში, 1965 წელს წარმატებით დაიცვა დისერტაცია ფეროშენადნობების სამეცნიერო „მექაში" – დნეპროპეტროვსკის მეტალურგიის ინსტიტუტში და მოღვაწეობა განაგრძო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მეტალურგიის ინსტიტუტის კაზმის მომზადებისა და ფეროშენადნობების წარმოების ლაბორატორიაში,  სადაც დარგის უბადლო ოსტატად ჩამოყალიბდა. 1990-2006 წლებში, ქვეყნისათვის უმძიმეს პერიოდში ბატონი ვახტანგი გახლდათ ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო-ტექნიკურ დარგში.

ზესტაფონის ფეროშენადნობთა ქარხანასთან ხანგრძლივი  თანამშრომლობის შედეგად ვახტანგ მგელაძის ხელმძღვანელობით შემუშავდა  მთელი რიგი ახალი შენადნობები ფოლადისა და თუჯის კომპლექსური განჟანგვის, ლეგირებისა და მოდიფიცირე­ბისათვის. როგორც დარგის წამყვანი სპეციალისტი ის აქტიურად მონაწილეობდა მნიშვნელოვან პროექტებში. მათგან აღსანიშნავია ჭიათურის მანგანუმის მადნების სამრეწველო კლასიფიკაცია, რომელიც მაშინდელი სსრკ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული საკავშირო სტანდარტისა და შავი მეტალურგიის სამინისტროს დაკვეთით სრულდებოდა. ამას უდიდესი მნიშვნელობა ჰქონდა ბუნებრივი რესურსების რაციონალურად გამოყენებისათვის. ეს საკითხი განსაკუთრებით აქტუალურია დღეს, როცა მარაგები საგრძნობლადაა შემცირებულია და ხარისხიც – დაბალი. ბატონი ვახტანგი უშუალოდ მონაწილეობდა ოსკოლის მეტალურგიულ კომბინატში ჩატარებულ საქარხნო ექსპერიმენტში, რომელმაც დაადასტურა დაშქესანის  მადნებიდან რკინის პირდაპირი აღდგენის შესაძლებლობა.

ამ დამსახურებასთან ერთად ბატონი ვახტანგი გახლდათ პიროვნული  თვისებებითაც გამორჩეული კაცი. იგი იყო ეროვნული ენერგიით დამუხტული, რაინდული თვისებებით შემკული უაღრესად სათნო პიროვნება, მოსიყვარულე მეუღლე, ორი გამორჩეული გოგოს მამა,  შვილიშვილებზე მზრუნველი ბრწყინვალე ბაბუა, უღალატო მეგობარი და ასეთად დარჩება მის მეგობრებისა და კოლეგების მეხსიერებაში. ინსტიტუტი ამ მცირე, ფრაგმენტული მოსაგონარით ემშვიდობება ბატონი  ვახტანგის მაღალ სულს.